• Fem

Vol(houden) goede moed!

Deze keer een wat langere maar persoonlijke blog van mij. Iets wat ik eerder niet heb gedeeld. Misschien vanwege schrik voor de reacties van anderen. De vragen van mensen of om het onderwerp waarover deze blog gaat uit de weg te gaan.


Maar iets in mij zegt dat ik het moet delen. Het mag eruit en het is prima me wat meer kwetsbaar op te stellen. En wie weet inspireert het zelfs nog iemand ;)


Ik krijg zo vaak te horen. Fem jij kunt echt niet stil zitten he. En jee wat doe jij altijd veel dingen in een weekend. Tja dat vind ik leuk en stil zitten kan ik niet! Ook is rommelen in huis mijn hobby. Ik word daar blij van en krijg daar enorm veel energie van! Ik vind Instagram een heerlijke plek. Ik vind daar veel gelijkgestemden en kan er mijn creatieve uitspattingen delen.


Dat is echt zo, maar dat is ook wat ik mezelf en anderen vaak "wijs maak".


Maar als ik heel eerlijk ben is het ook een vlucht. Een vlucht naar een andere wereld. Waar iedereen leuk is en ik alleen maar leuke ervaringen en mooie plaatjes deel. Ik ben hier gewoon even alleen maar Fem!


Ik vul mijn dagen met leuke dingen als tegenhanger voor wat er boven ons hoofd hangt. En wil het koste wat kost gezellig maken in huis om mijn kinderen een fijne jeugd te geven.


Want de andere kant van het verhaal is ronduit RUK! Mijn kind is ziek! ( Tubereuze sclerose ) Erg ziek! Ik wil en kan dit niet accepteren. Nee niet omdat ik het niet aan kan, maar omdat ik niet wil dat zijn ziekte ons hele leven gaat beheersen. En hoe kun je zoiets überhaupt accepteren? Los van alle rand zaken waarmee je moet dealen. Zoals domme vragen van mensen. Harde opmerkingen, het feit dat jouw kind nooit zal kunnen wat een ander kind kan. Het verdriet en de frustratie van zijn grote broer die niet weet hoe hij met de uitspattingen van zijn broertje om moet gaan. Die liever een gewoon broertje wilde en zich enorm schuldig voelt omdat hij dit dacht. En het feit dat het plaatje in je hoofd verre van datgene is wat je je ervan had voorgesteld.


Ik wil koste wat kost genieten van de tijd die we samen beleven. Zowel Jones en Phil als ons hele gezin moeten al zoveel inleveren door Jones zijn ziek zijn. Daarom pak ik de dingen die wel kunnen met 2 handen aan!


Dus het thuis gezellig maken. Dagjes weg, lekker samen op vakantie (ook al is dat in Nederland op telkens dezelfde plek). Voor de zoveelste keer naar het sprookjesbos in de Efteling. Bootje varen. Afspreken met vrienden. Gelukkig hebben we een aantal hele fijne waarbij onze kinderen gewoon mogen zijn wie ze zijn. En waar we niet op onze tenen hoeven te lopen. En allerlei kleine dingen die het leven gewoon leuker maken. Tja best druk, maar de moeite waard!


Dat klinkt natuurlijk nu wel veel leuker en makkelijker dan het in de praktijk is. Maar soms is het best een uitdaging. En echt zijn er momenten dat ik het echt ff niet meer weet en angst heb voor de toekomst. En juist daarom gaan we op deze manier door!


Interieur, shoppen en gewoon creatief bezig zijn is voor mij als therapie. De mensen die ik op insta ontmoet zijn lief en zonder oordeel. Van mijn kind kan men nog wat leren bijvoorbeeld gewoon zijn wie je bent zonder excuus. Mijn oudste is een super sociaal ventje met een hart van goud en mijn man en ik weten dat we samen alles aan kunnen.


Ik pak mijn momentjes om zo nu en dan op te laden. In diezelfde wereld ;) En voor de rest gaan we voor plezier en kijken we met een positieve blik naar de toekomst. Met een beetje humor, luchtigheid en de nodige zelfspot kom je een heel eind ;)


Geluk zit m echt in kleine dingen!